We hadden het best aardig gepland: even twee dagen naar Oostenrijk voor overleg met de aannemer en de dag erna door naar Griekenland. Immers, volgend jaar moet alles klaar zijn en gaan we de hele vakantie naar Oostenrijk.

Onze vrienden hadden een ander plan.

Zij kwamen kijken of dat huis nu wel echt bestond. Vierentwintig uur na thuiskomst vlogen we dus weer naar Oostenrijk, nu om een rondleiding te geven… en dat was me toch leuk! Al die jaren heeft onze vriendengroep alle plannen, tegenslagen en ideeën moeten aanhoren. Nu kon een aantal van hen met eigen ogen zien hoever wij (en vooral de aannemer) zijn. Ook een vriendinnetje van de lagere (!) school was in de buurt en ontkwam niet aan een rondleiding. Het is superleuk dat iedereen zo met ons meeleeft en gelukkig ook nog enthousiast is!

De balkconstructie is echt gaaf geworden.

Stoere, imposante balken met dikke vloerplanken vormen een prachtig geheel. De door de architect zo verguisde vide wordt een plaatje en zorgt voor een bijzondere toevoeging. Het is door de verhoogde kapconstructie een aardig balzaaltje geworden. We gaan er eens lekker over nadenken hoe we dit optimaal kunnen gebruiken. Eigenwijs zijn heeft toch zo z’n voordelen…
We hebben inmiddels ook de eerste meubels uitgezocht. Toen we trouwden, telden we een dag later het gekregen geld en reden naar Ikea. We hebben vervolgens nog drie maanden aan Riks bureau gegeten. Iedere maaltijd wisselden we van kant vanwege het schotje. Het geld was op en dus moest de eettafel even wachten. Het is nu dan ook een hele belevenis om een compleet huis in te richten.

Gelukkig is het dispuut over de garagedeuren opgelost.

Zowel wij als de aannemer (zie blog 14) hebben wat water bij de wijn gedaan. Natuurlijk staat het volgende probleem alweer op de agenda: de badkamers… Wij hebben bij de aanbesteding vrij exact opgegeven wat we wilden, maar nu blijkt het opgenomen bedrag wel wat laag. Sterker nog: het is verdubbeld. Tip: ‘Vrij exact’ is dus niet goed genoeg!

Wat wel goed is gekomen: de stenen strips voor de keukenwand. We hadden het complete plaatje helemaal voor ogen, maar helaas was wat we wilden nog niet zo gemakkelijk te vinden. We waagden nog één poging en die bleek warempel raak. We waren er zo enthousiast over dat we hebben besloten om de gehele achterwand van het huis –  dat wil zeggen keuken, trapopgang en vide – ermee te bekleden. De aannemer vond het prima. Dat bleek voor de afwisseling nu eens in een rap tempo geregeld. Het kan dus wel!

Servus, Elselien