Het Leopold Museum in Wenen laat met deze nieuw samengestelde permanente expositie zien hoe veelzijdig en hoe complex het kunstleven in Wenen rond de eeuwwisseling was.

De donaumetropool was indertijd zowel de hoofdstad van de (hoge) adel als van de liberale intellectuelen. De stad met haar imposante Ringstraße kende ook eindeloze armenwijken. Enerzijds had je de starre conservatieven, anderzijds de beginnende moderniteit. Glamour en ellende, droom en werkelijkheid, ontbinding en innovatie lagen aan de bron van de esthetische veelzijdigheid en waren onderdeel van het Wenen van die tijd als proefstation en ideeënlaboratorium. Wenen was de centrale motor van een turbulente vernieuwingsbeweging. In dit heterogene milieu – Arnold Schönberg noemde het de “emancipatie van de dissonantie” – kwam het tot een eigenaardige concentratie van culturele uitingen, waardoor we vandaag de dag over het Wenen rond 1900 als de bron van de moderne spreken.

Een van de interessantste musea in Wenen is daarmee een publiekstrekker rijker. Bezoek het museum in het Museumsquartier in Wenen: leopoldmuseum.org (website in Duits en Engels).

Wij schreven eerder over kunstenaars die in het Wenen rond 1900 leefden en werkten:
Architect Adolf Loos in editie 2017/1
Schilder Gustav Klimt in editie 2018/1
Architect Otto Wagner in editie 2018/1
Schilder Egon Schiele in editie 2018/2